Eten, eten en nog eens eten

Hoe vaak hoor je moeders niet zeggen mijn kind eet slecht, wat kan ik hieraan doen? Wat moet ik nu..ze willen niet eten. En dan voel ik me soms bijna schuldig, als ze naar mij kijken en het aan me vragen. Want mijn kinderen eten goed. Niet gewoon goed,  maar super goed.

Hoe het begon

Het begon met een klein meisje dat Anna heette. Dat elke dag toen ze al baby was wilde eten, eten en nog eens eten. Als ik aan het koken was in de keuken dan hing ze aan mijn benen te gillen net zolang tot dat ze wat kreeg. Het leek soms net een poesje. Nu heb ik wederom een 1 jarige dreumes Pieter, die ook aan mijn benen hangt als ik kook. Soms niet heel handig, want je beweegt tijdens het koken, maar ja dan krijgt hij een rijswafel of een stukje komkommer en dan gilt hij maar even. We gaan immers zo ETEN!

Vanaf het eerst hapje wat ze kregen, alle 3 een banaan met 6 maanden, is deze meteen helemaal opgegaan of dat ze dat al maanden deden. En ook al het eten erna van brocolli tot joghurt of witlof werd opgegeten.

fullsizeoutput_895
Volop blijheid na zijn 1e banaan

Alle 3 hetzelfde

Wat zo leuk is dat ze alle 3 dus gewoon hetzelfde doen. Op de crèche hebben ze alle 3 als baby een voorkeursbehandeling gehad, omdat er anders geen rust was in de groep. Ze kregen als eerste hun melkfles, brood of fruit, anders werd de hele tent bij elkaar gegild. Kleine Emma kroop zelfs de tafel op, om het zelf te gaan halen als het niet snel genoeg ging…Toen Pieter vorig jaar op de crèche in de andere babygroep zat en deze leidsters aan de anderen vroegen wat moeten we ermee doen, was letterlijk het antwoord zijn zussen waren ook zo dus geef hem maar als eerste te eten…

Ook zijn ze alle 3 toen ze 1 jaar waren in de tas op vakantie gedoken, waarin de koekjes zitten. Een rits opmaken is niet heel makkelijk als je 1 bent, maar ze hadden het helaas al snel door…Deze tas hangt aan de kinderwagen en ja daar moeten de koekjes uitgehaald worden. Omdat er in de kinderwagentas niet alleen koekjes zitten op vakantie, maar ook andere dingen zoals, een portemonnee die we nodig hebben, was er altijd veel boosheid en gegil als we iets anders pakten dan een koekje.

IMG_0911
Emme pakt even stiekem een koekje uit de tas denkt ze

 

Geen rare dingen

Echter ze aten niet toen ze klein waren dingen die er niet uitzagen als eten. Het is op 1 hand te tellen dat ze een kattenbrok of een slak in hun mond hebben gestopt. Ze stopten bijna niks in hun mond toen ze klein waren, alleen eten. Heel apart.

Wat ik soms lastig vind

Wat ik soms lastig vind is dat als we op verjaardagen zijn of ergens met andere mensen deze mijn kinderen blijven voeren. Toen mijn meiden klein waren of nu bij Pieter, omdat ze het anders zielig vinden en nee ik vind dat niet. Ze mogen gewoon 1 ding soms 2, maar niet meer. Andere denken dan ach toe geef nog wat of ze geven het zelf. Ik vind dat best lastig om steeds nee te blijven zeggen, ben ik dan zo’n zeur van een moeder… Ze hoeven van mij niet continue allemaal lekkers en straks is er lunch of ander eten en dat eten ze ook op. Maar misschien is dit wel een luxeprobleem en ik ga ook zeker niet klagen:).

Je kunt de kippen langs sturen

Het allermooiste vind ik dat het ook zo duidelijk is dat ze hebben gegeten. Het ligt naast hun bord, op de grond, in hun haar en overal op het gezicht. De kippen kunnen bij ons ook altijd goed mee-eten zeggen we dan.Waar andere netjes kunnen eten kunnen ze dat, ook als ze ouder worden, bij mij nog steeds niet. Maar ach ze genieten er enorm van en het levert zulke leuke foto’s op!

IMG_0862

Van wie ze het hebben is eigenlijk heel duidelijk, mijn man kan ook eten als een dijker en lust alles en dat knoeien en onder het eten zitten….ahum dat hebben ze van mij. Ach ze moeten ook iets van hun moeder hebben toch.

 

Advertenties

Hair Trouble

Elke morgen is het raak, naast kleren die nooit goed zijn, al zijn ze de avond er voor zorgvuldig uitgekozen, is het doen van de haren een kleine ramp. Ten eerste hebben we klitten, met name bij Emma, die heeft krullen, maar doordat haar langer wordt zakken ze eruit. Echter het klit behoorlijk en mevrouw wil geen vlecht in s’nachts dus ja dan moet dat eruit gekamd worden. Bij Anna is dat gelukkig minder.

Hoe wil je je haar?

Dat is al een vraag die discussie oproept.  Als eerste doe ik Anna altijd, dit zit meestal snel aan tafel (ik doe het haar tijdens het eten, is lekker efficiënt). Of ze weet precies wat ze wil of het is mam kies jij maar, goed dan doe ik een knot. Als dit er bijna in zit wordt het neeeeee ik wil toch een vlecht. Meestal verander ik het dan, maar niet altijd. Soms zijn we gewoon laat en er moet ook gegeten worden. Dit ontlaat dan in een flinke woede partij, niet dat ik het alsnog ga doen. Ik leer ze ook eens gekozen blijft gekozen en we moeten door. Bovendien ben ik niet de meeste handige moeder met haren doen en invlechten, zo mooi, kan ik na 6 jaar nog steeds niet…

Vervolgens is Emma aan de beurt en die wil bijna altijd wat Anna in haar haar heeft. Hierop reageert Anna meteen, want ze wil niet dat haar zusje ALTIJD hetzelfde als zij in haar heeft. Nou volgens mij is dat onderhand op 1 hand te tellen, want Emma die draait gelukkig snel bij dat ze toch wat anders wil. Soms willen ze wel hetzelfde, dan hebben ze in de ochtend even voor-overleg gehad.

fullsizeoutput_6d1

De accessoires

Als het haar gedaan is moeten er natuurlijk ook speldjes in, nadat het elastiek al is uitgekozen. Ook dit kan een gevecht over een weer zijn, haha klinkt gezellig he! Om vervolgens een diadeem in te doen, die vlak voor school er weer uitmoet, omdat het dan toch speldjes moeten zijn…Ik kan je horen denken, dan doen ze dat toch lekker zelf. Tsja dat lukt me dan niet, omdat het dan zo raar zit met speldjes midden op het haar, speldjes er weer uit want het zat niet goed….plukken haar los, dat ik dat zelf doe. Ik weet het, ik wil het te perfect, maar ja het oog wil ook wat:). Als dat gedaan is dan moet het ook nog even in de spiegel bekeken worden. Van wie ze dat hebben weet ik echt niet. Ik knal elke morgen er even snel een knot in en klaar is kees.

Toch een grote glimlach

Vanmorgen was weer een mooi voorbeeld, ik deed hele leuke knotten in haar haar, al zeg ik het zelf. Vervolgens vond Anna het zo LELIJK ,dit kon echt niet, het moet er NU uit. Hier was geen tijd meer voor, dus ze ging ermee naar school. Als ik haar op haal tussen de middag voor een broodje, loopt de buurvrouw voorbij en die zegt spontaan: Anna wat zit je haar leuk!! Anna helemaal glunderen, vervolgens zegt Anna: mijn vriendinnetje op school vond het ook zo leuk mam. Ik heb haar gezegd dat ze maar snel moet komen spelen, dan kan jij het ook in haar haar doen. Want mijn Mama weet heel goed hoe ik er leuk uit kan zien. Dan rollen de ogen echt uit mijn hoofd, maar ik krijg er ook een grote glimlach van.

 

En wat super tof is vandaag hebben we de haarbanden binnen gekregen van @birgit.poldermuts. Hierop was de reactie, morgen doen we ons haar hetzelfde, want deze banden vinden we zo cool, ze hebben allebei een roze en zwarte panter! Misschien helpt ons dat snel door deze fase heen, want ik krijg er straks grijze haren van…..

fullsizeoutput_710

Het begin is er

Het begin is er…dat houdt in ik heb mijn blog opgestart en ik heb het de eerste regels op papier voor mijn ondernemingsplan. Ik ga een bedrijf starten voor droombaancoaching. Zoveel zin in en tegelijk zo spannend! Maar het roer moest om en deze combinatie is voor mij stukken beter.

Ik hoor zoveel mensen nu al om me heen, hee ga je voor je jezelf beginnen. Eindelijk he, dit past zo bij jou. Het was er wachten op. Poef dat is super leuk om te horen, maar hoppa dan leg ik mezelf ook meteen druk op. En dat laatste, dat ga ik minder doen. Niet alles hoeft meteen vandaag af en dan ook nog perfect te zijn. Bovendien breng ik nu ook meer tijd thuis door met mijn kinderen, zo waardevol. Ja ik weet het een cliché, maar ik moest daar wel even achterkomen. Was altijd zo streng voor mezelf en werkte keihard, was super blij met de kinderen, maar bakken te kort energie.

En dan het mooie, als ik ergens van droom of iets heel graag wil (nee geen materiele dingen) dan vind ik altijd veel klavertjes vier. Het is echt zo, klinkt bizar maar dan kom ik ze overal tegen. Het geeft me dan zo’n warm gevoel van binnen en tevens dat mijn intuïtie klopt, dus ik ga door met de weg die ik nu ben ingeslagen. Want deze zomer heb ik er weer zo’n 30 gevonden.fullsizeoutput_ff