Droombaancoach

Ik mocht weer een mooi gastblog schrijven bij Kari over het hoe en wat mij heeft bewogen om mijn droombaan achter na te gaan. Super leuk om te doen. Hieronder een klein voorproefje:

Want als je je hart niet volgt, wat zegt dat over verantwoordelijkheid nemen over je eigen leven? Wat voor voorbeeld ben je dan voor je kinderen? En met hoeveel zin stap je dan elke dag je bed uit om naar je werk te gaan? Natuurlijk zijn er mooie momenten, maar je doet niet elke dag waar je plezier in hebt, waar je echt gelukkig van wordt. Dan hoor je mensen zeggen, ja plezier hebben en gelukkig zijn in je werk, zo werkt het nu eenmaal niet. Er moet ook brood op de plank komen. Helemaal eens met het laatste, maar niet met het eerste. Iedereen heeft het recht om te gelukkig te zijn!

Droombaancoach mirdroombaan
Droombaancoach mirdroombaan

De weg naar geluk

De weg naar geluk zal niet altijd gemakkelijk zijn. Je zult tegen dingen aanlopen, jezelf moeten veranderen, lastige vragen krijgen en jezelf echt goed moeten pijnigen. Maar het is het allemaal zo waard, want die weg naar je droombaan is ook zo ontzettend leuk. Je komt tot nieuwe en vaak hele mooie inzichten, je leert andere mensen kennen en je komt in een flow. Je leert wat jouw kwaliteiten en talenten zijn, wat jouw gelukkig maakt en in wat voor omgeving je wilt werken. Je haalt eigenlijk alles uit je wat er al die tijd al in je gezeten heeft. Je gaat het erna niet meer voor minder doen!

Lees verder bij Kari voor tips en ga aan de slag met mijn gratis werkboeken die ik als droombaancoach voor jou gemaakt heb.

When do you shine?

Wanneer ga jij stralen? Wanneer ben je helemaal in je element en wat doe je dan? Dat zijn altijd hele mooie vragen om jezelf te stellen vind ik. Het geeft aan, dat daar ook vaak je kracht ligt. En als je kracht er ligt en dus je talent dan ben je al een heel eind.

Ik voel het bij mezelf ook altijd heel erg goed, dan word ik blij van binnen en begint de energie gewoon te stromen. Dan rollen de woorden gewoon uit mijn mond en lijkt of ik er geen moeite voor hoef te doen. Ook inspireer ik anderen en raken ze enthousiast. Dat gevoel, dat wil ik zo vaak mogelijk hebben. Omdat ik dan mezelf, maar ook mijn omgeving en anderen echt kan helpen en blij maak.

Maar dan vaak de volgende stap, want waarschijnlijk vraag je je nu af heel leuk dat stralen, maar ik wil ook dingen realiseren. Ik wil dit jaar een doel halen, of een aantal doelen. Hoe ga ik dat dan doen? Kan ik dat combineren? JA, zeker weten, volgens mij kan je dat uitermate goed combineren en is de kans van slagen dan ook veel groter.

Om je hierbij te helpen heb ik een werkboek gemaakt, wat je gratis kunt downloaden op mijn site http://www.mirdroombaan.nl. Het werkboek heet ook When do you shine? In dit werkboek komende de volgende dingen aanbod:

  • Nadenken waar jij van gaat stralen
  • Welke verlangens je hebt nu en in de toekomst
  • Hoe het komt waarom je tot nu nog niet echt bent gaan stralen
  • Welke doelen je voor komend jaar wilt behalen
  • Handvatten hoe je doelen nu wel kunt halen

Gun jezelf dat stralende jaar en ga er mee aan de slag!

Wat is succes eigenlijk?

Wat is succes eigenlijk? Als je deze vraag aan mij zou stellen nu en 10 jaar geleden dan zou je een totaal verschillend antwoord krijgen. Waarop de volgende vraag dan bij mij meteen naar boven komt is succes afhankelijk van de dingen die je meemaakt in je leven?

Als ik het woord opzoek in het woordenboek komt het volgende te voorschijn: ‘goede afloop, uitkomt of uitslag’ en ‘iets dat goed afloopt’. Deze definitie legt de nadruk op een vooropgezet eindresultaat, op de geslaagde verwezenlijking van een voornemen. Succes wordt gezien als de afronding van een bepaald proces en niet zozeer als doel op zich. Maar wat is dan afronding van een proces, wat heb je dan behaalt? En kan succes ook niet gewoon tijdens het proces succesvol zijn.

Even terug naar wat succes altijd voor mij was; succes was een goede baan, stijgen op de carrière ladder en ook nog een leuk inkomen erbij. Veel mensen denken bij succes volgens mij ook snel aan deze definitie. Succes wordt snel aan een carrière gekoppeld, maar wat als het gewoon ook blij zijn is met jezelf en balans in je leven? In groeien wat je aan het doen bent en daarin steeds blijven leren. Niet omdat je de aller aller beste wilt zijn, maar gewoon omdat je dat echt leuk vindt! Mag dat dan geen succes heten? Volgens mij is dat succes ten voeten uit, omdat het mij gelukkig maakt en het gevoel geeft wat belangrijk is.

De definitie van succes is dus voor elk mens eigenlijk anders en zeer persoonlijk. Je kunt het beredeneren en opschrijven welke stappen benodigd zijn om het te gaan halen, maar onderaan de streep hebben we allemaal een onderbuikgevoel over wat succes is en wat ons blij maakt. Weet jij voor jezelf wat jouw definitie van succes is en handel je hier ook naar?

Ook is succes vaak een momentopname, op wat voor jou in een bepaalde tijd belangrijk is. Zoals ik hierboven al omschreef, mijn definitie van succes is nu heel anders dan pak weg 10 jaar geleden. Of dat erg is? Volgens mij juist niet. Je groeit elke dag als mens en leert nieuwe dingen en nieuwe mensen kennen. Het is mooi als je weet wat voor jou succes is en nog mooier als je het viert. Want volgens mij vergeten we dat ook veel te doen. Ikzelf maak me daaraan ook schuldig, maar gelukkig lukt me dit steeds beter. En nee, ik kijk niet vies terug op mijn ik van 10 jaar geleden, de doelen die ik toen heb gesteld en de behaalde successen. Het was een mooie periode. Welke is afgesloten, waarna ik tijd heb genomen om te kiezen voor een nieuwe definitie van succes voor mezelf. En deze zal over een aantal jaar ook weer anders zijn, maar het belangrijkste is voor mij dat ik het gevoel van succes ervaar. Natuurlijk hoort daarbij ook tegenslag, mislukking gevoelens van onzekerheid en teleurstelling. Maar juist deze gevoelens maken dat je nog scherper kunt stellen wat voor mij succes betekent en maken mij nog blijer als ik dit gevoel wel ervaar.

Maar is het zo kort om te zeggen, dat als ik maar succesvol ben en mijn doelen haal ik dan gelukkig ben? Nee, ik denk dat je goed moet nadenken en luisteren naar je gevoel. Hoe voelt succes voor jou en wat doe je dan? Luister niet naar al die stemmetjes die zeggen hoe het zou moeten zijn, of wat anderen van je verwachten. Dit is misschien best spannend, maar die stemmetjes gaan jou echt niet gelukkig maken, zoals ze bij mij dat op het eind ook niet meer deden. En als we heel eerlijk zijn… het draait niet alleen om jou of mij. Het draait om wat wij kunnen toevoegen in het grote geheel. Als we, jij en ik allemaal elke dag kleine stapjes nemen in het halen van onze doelen dan zijn we onderweg naar hetgeen we uiteindelijk willen!

Als je op deze manier naar succes gaat kijken dan zul je ontdekken dat je op plaatsen komt waarvan je nooit gedacht had dat je daartoe in staat was. Ben jij er klaar voor en durf je die stappen te nemen voor jezelf? Of neem je ze zal?

.

De laatste dagen

We zitten in de laatste dagen van het jaar. Een heel mooi, bijzonder en raar jaar is geweest. Als ik nu terug kijk, dan bekruipt me een gevoel en dat is  trots. Ik heb gedaan waar ik van droomde, waar ik soms stilletjes over nadacht in de vergeten uurtjes of als ik in de auto zat. Een bedrijf voor mezelf en werken op plekken waar ik zelf wil werken en met mensen die mij inspireren. Het is gelukt!! Ik zit nu terwijl ik dit blog tik, in een leuk tentje in Alkmaar met een groot stuk appeltaart met slagroom en een lekkere gemberthee.

fullsizeoutput_16ba.jpeg

Het klinkt misschien wel heel tuttig, maar ik ben er zo blij mee. Net de laatste hand gelegd aan werkboeken, welke ik op papier al helemaal had uitgewerkt en die nu in een format worden gegoten. Daarna een promotie mogen maken voor een shop en ondertussen met mijn blog aan de slag. Allemaal dingen die ik echt leuk vind om te doen. En ik merk dat hierdoor alles gaat stromen. Juist doordat ik dingen doet waar ik blij van word, dan komen er dingen op mijn pad en gaan er ook dingen weg die niet passen.

Natuurlijk heb ik ook momenten dat ik even vast zit en denk hoe moet dit nu?! Maar omdat ik bezig ben iets wat ik echt heel leuk vind en waar ik zelf vol voor wil gaan is dat niet erg. Dan leer ik daar weer van en kan ik mensen raadplegen die mij kunnen helpen.

Ook komend jaar zullen naast mijn eigen blogs er blogs komen van vrouwen of moeders met een shop. Die hun dromen aan het verwezenlijken zijn. Sommige beginnen klein, naast hun baan of andere dingen maar groeien en worden groter. Ze hebben er plezier in en dat is het belangrijkste. Vrijdag komt er weer een nieuwe aan. Ik vind het heel gaaf om die verhalen te lezen.

Ik hoop ook dat jij ook zo’n mooi jaar hebt gehad! Dat je de dingen hebt gedaan waar je van droomt of bezig bent om deze te realiseren. Zodat jij ook stralend en vol energie elke dag weer aan de slag kan. Heb jij al doelen voor 2019? Ik denk bijna van wel! Ik heb een werkboek gemaakt voor iedereen die een stralend jaar tegemoet wil gaan en zijn doelen wil bereiken. Dit werkboek kan je in januari gratis downloaden op mijn site, welke nu echt bijna af is!!! Ik laat het je weten als het zover is.

Tot slot wens ik jullie allemaal hele fijne feestdagen, geniet, heb plezier, eet te veel en doe vooral lekker waar je zin in hebt!!

fullsizeoutput_16b6.jpeg

De donkere dagen voor Kerst

De dagen zijn korter, het is buiten snel donker en de bomen zijn kaal. Het begint echt een beetje winter te worden. Het weer gaat van koud naar wat warmer, maar overwegend toch een stuk kouder. De lichtjes komen er weer aan en de Sint is net weg, de donkere dagen voor Kerst komen eraan.

Het wordt echt de tijd van binnen zijn, spelletjes spelen en je huis nog gezelliger maken. Ik hou van deze dagen, temeer omdat ze me zo’n warm gevoel geven. Ik denk terug aan vroeger hoe ik dit alles beleefde als klein meisje. De spanning dat het zo snel donker buiten was, de drukte in de winkels  die zo mooi versierd waren en de gezelligheid en warmte bij ons thuis.

Mijn ouders die het huis versierden, altijd met de papieren kerstklokken boven de ingang van de keuken, de mobiele met het kerststalletje boven de kachel, zodat hij door de warmte ging ronddraaien. Nee, wij hadden geen verwarming, was ook best koud boven dan als we naar bed moesten…..soms met ijsbloemen op de ramen:). De mooie knutsels van ons die bewaard werden en voor het raam achter in de kamer werden gehangen. De kerstkaarten die geschreven worden. Het kerstelletje welke met veel zorg neerzetten welke we geërfd hadden van een oud tante en natuurlijk de engeltjes.

fullsizeoutput_136d

De kerstboom moest ook grote lichtjes hebben en niet van die kleine hippe dingetjes vond mijn vader. De kerstboom die pas het laatste weekend voor kerst gehaald werd. Dit was een traditie uit het gezin van mijn vader. Alhoewel ze hadden gewoon het geld niet om deze boom eerder te halen, dus werd hij pas de dag voor kerst gehaald. Maar juist dat maakt het zo bijzonder, het gaat niet om de boom, maar om de gedachte dat je samen bent het gezellig en mooi maakt thuis.

Mijn moeder las dan elke avond het boekje Oh Denneboom van Jacques Vriend voor, aan mijn broertje en mij. Op de dag voor kerst samen met mijn vader en later toen ik groter was de bestelling ophalen bij de slager en de bakker. De heerlijke tulband, wie krijgt het grootste stukje, de chocolaatjes van hulstblaadjes en de schuimkransen….

En dan werd het 1e kerstdag, het feest kan echt beginnen. Nou NOT mijn broertje en ik maakten standaard elke eerste kerstochtend elkaar af, vlak na het kerstontbijt. We maakten ruzies die ontploften en mijn ouders ook van ons. Ieder jaar weer…hoe het kwam…. ik denk alle spanning die we hadden van dit alles eruit moest. Het ging vaak om helemaal niks en ik kan de redenen ook echt niet meer bedenken. Maar we waren woest op elkaar, haha.

De ruzie leek ook wel een soort traditie:) en het gebeurde gewoon elk jaar weer. Ik begrijp nu zo goed, hoe dat niet leuk was voor mijn ouders. Die altijd rustig bleven, maar op een gegeven moment er ook echt KLAAR mee waren. Als de lucht eenmaal geklaard was tussen ons, dan was het klaar ook en hadden we heerlijke dagen. We speelden heel veel spelletjes, Memorie, Doolhofje, Reis om de wereld in 80 dagen en later toen we groter waren Risk, Kolonisten van Catan en heel veel kaart spelletjes. We waren allemaal heel fanatiek, behalve mijn moeder. Die zorgde voor als het lekker erbij.

De kerstdagen waarin we altijd standaard 1 dag gingen gourmetten, omdat wij dat zo leuk vonden met de hele familie. Heerlijk!!

En nu, nu heb ik zelf kinderen en probeer ik de tradities over te nemen. De vaste plekjes waar we dingen ophangen, ik lees ze ook voor uit mijn oude boekje en we halen de kerstboom laat in huis. We schrijven samen alle kerstkaarten, de meiden voor hun vriendinnen en ik voor de rest. Ik probeer ook de kaarten waar het kan persoonlijk te maken, en niet hoppa zo even een bulk op de post te doen. Het is juist zo’n mooi moment om iemand iets waardevols te schrijven. De lichtjes in de boom, ja van die grote die mijn ouders hebben kan ik helaas niet meer vinden,  maar soms mogen we een paar lenen. Het kerstalletje wat we neerzetten en waar de meisjes allerlei vragen over stellen en heel graag het verhaal van het kindje Jezus willen horen.

De spelletje die we nu meer en meer met ze kunnen spelen omdat ze groter worden. Alleen is mama hier wel mega fanatiek en papa ook, dus het is altijd een mooie strijd. Maar des te trotser ze zijn als ze iets winnen en hoe ze elkaar soms aanmoedigen of juist boos worden, echte zussen. Want ook hier ja is er ruzie op 1e kerstdag, maar ik weet gewoon daar kunnen ze niks aan doen, laat het er maar even uitkomen en op een gegeven moment ben ik er ook echt KLAAR mee! Fijne voorbereiding allemaal!!

fullsizeoutput_136e

Een klein half jaar later

Een klein half jaar later is het nu, nadat ik gestopt ben met mijn baan. En deze maanden zijn aan de ene kant omgevlogen, maar aan de andere kant helemaal niet. Ze lijken wel veel langer te duren dan voorheen. Het lijkt of ik veel meer tijd heb en anders kan ik het de volgende dag het toch gewoon doen. Ik voel veel meer rust en nog mooier, ik heb eigenlijk heel veel gedaan.

Waar ik zo bang voor was, dat even niks doen en dan echt weer aan het werk is uitgemond in allemaal leuke nieuwe dingen doen. Ik ben gestart met foto’s maken. Elke dag een paar en deze te plaatsen op Instagram. Om zo stil te staan bij elke dag en om vooral echt stil te staan bij hoeveel mooie dingen er wel niet op een dag gebeuren, of wat juist niet lekker ging. Ik heb nieuwe mensen leren kennen, waar ik dingen van heb geleerd, mee op stap ben geweest, lekker thee mee heb gedronken en welke inspiratie waren voor mijn eigen bedrijf.

MirDroomBaan

 

Want dat eigen bedrijf komt nu steeds meer in zicht. Dat is het 2e ding! In januari wil ik mijn website lanceren en dan echt gaan starten. Als droombaancoch, voor iedereen die ook denkt, is dit het nou wat ik elke dag doe? Die uitgeput uit hun werk komen, of gewoon geen energie meer krijgen van hun werk. Die weer plezier en voldoening uit hun werk willen halen, werk wat je echt energie oplevert. Hiervoor heb ik een heel programma waarin ik coachees  begeleid, online, face to face en met workshops in 5 maanden. Het programma is al een bestaand succes en is helemaal volgens mijn ideeën. Daarbij maak ik momenteel zelf nu ook workshops en oefeningen en het geeft me zoveel energie! Ik sta te popelen om te beginnen, maar eerst moeten nog een aantal dingen daarvoor echt geregeld worden. Dus geduld, wat voor mij zo lastig was en soms nog steeds is, is hierbij wel geboden. Want juist iets langer de tijd nemen, even een paar nachten er over slapen helpt me enorm. Ik voel meteen een kriebel en mega veel energie als ik iets ontdek of weet hoe of wat ik nog meer kan maken. Dat zet ik dan ruw ergens neer en dan een paar dagen of soms een week later krijgt het nog meer en beter vorm, nog meer in detail en beter uitgewerkt. Hoe tof is dat! Ik die altijd alles meteen klaar wilde hebben, kan afstand nemen en het beter laten worden. Mijn ondernemingsplan heeft daarom langer geduurd maar is zo veel beter geworden en  thanx lieve Roel dat jij me hebt geholpen om het nog scherper te maken, al was ik thuis dan een beetje kort af. Want ik voelde zo de drang! Maar genoeg hierover voor nu, ik zal de komende tijd hier meer over schrijven. Zodat je als het je het leuk vindt, ik je ook tips kan geven en meenemen naar waar jij van droomt!

fullsizeoutput_df2

Net zoals deze ballerina die haar droom volgt en we zomaar zagen optreden op een plein in Triest, 3 jaar geleden voor iedereen die voorbij kwam. Vol passie en energie gaf ze een prachtige show. Op de achtgrond danste mijn kleine Anna mee, aangestoken door het magische gevoel wat er toen was.

fullsizeoutput_df5.jpeg

DIY

Wat ik nog meer heb gedaan; mijn eigen meubels opgepipmd. Door de oma van het  vriendinnetje van Anna geïnspireerd. Zij en haar man hebben zo’n leuk huis en zo super cool ingericht. Zij zegt altijd, ik wil niet in een huis wonen waarin je kunt zien dat oude mensen wonen….PRACHTIG als je zo denkt. Hun stijl zou ik zo willen overnemen en ze maken en doen heel veel zelf. Ze heeft me geholpen met de kleuren en wat goede tips geven en ook nog heel lief een opgedroogde grote berenklauw.  Terwijl ik en verven dat was echt geen combinatie….dat was de verf zat overal, maar niet waar het hoorde te zitten:). Maar ik ben trots op het resultaat.

Wat ik nog wat meer zou willen doen

Wat ik nog wat meer zou willen doen is sporten. Ik deed dit altijd erg veel en een tijdje lukte het. Maar nu ik zo druk bezig ben, schiet dat er een beetje bij in. Maar ik ga mezelf niet verplichten om dat dan nu maar te MOETEN, ik voel dat er binnenkort ook meer tijd voor komt. Lekker weer tennissen als het lukt, want dat deed ik super graag en veel ook. EN een cursus fotografie, dat lijkt me mega leuk om te doen.

Kortom, terwijl ik eerder dacht wat ga ik in godsnaam allemaal doen, denk ik huh we zijn bijna een half jaar verder en wat heb ik veel gedaan, maar het lijkt ook of ik veel meer tijd heb. Dit alles doordat ik durfde te vertrouwen op mijn gevoel dat het anders moest en ik weet wat ik echt wil doen!

fullsizeoutput_e00

 

Een steentje bijdragen

Elkaar helpen, dat wil toch iedereen? Iets voor een ander kunnen betekenen, zodat deze ergens even lucht krijgt of gewoon blij wordt. Hoe mooi is dat? Ik word er zelf ook altijd blij van als ik een ander kan helpen. Het gevoel van iets te kunnen geven en betekenen voor in ander en dat ook te mogen doen is zo waardevol.

Vorige week las ik op Instagram een oproep van Marilyn momof.3kids. Ze vertelde kort over een moeder met 3 kleine kindjes die het momenteel financieel erg zwaar heeft en daardoor bijna niks kon kopen. Ze hadden heel hard kleren nodig, voor haarzelf en de kindjes. Ik hoefde hier niet lang over na te denken en reageerde naar Marilyn dat ik erg heel graag wilde helpen. Ze vertelde hoe oud de kindjes waren en dat alles welkom was, wat niet zou passen zou naar het moederhuis kunnen. Ook zo’n mooie instantie, zij helpen aanstaande moeders die het financieel zwaar hebben♥.

De zolder op

De volgende ochtend heb ik gelijk mijn zolder geplunderd, waarin alles wat te klein was en niet meer paste van mijn 3 kids bij elkaar heb gezocht. Ook beddengoed wat nog mooi was en prima gebruikt kon worden verzamelde ik en wat speelgoed waar niet meer mee gespeeld wordt. Ongelofelijk hoeveel je hebt als je zelf 3 kinderen hebt en je krijgt ook zoveel. Binnen no-time had ik 3 volle vuilniszakken en bracht ik deze naar het postkantoor. Marylin verzamelde het en bracht het samen met al haar eigen zakken naar deze moeder toe.

IMG_1285

Wel stelde ik meteen aan haar voor, in de toekomst wil ik graag dit blijven doen en ook zij wilde dat graag. Deze week hebben we telefonisch contact gehad, omdat we hiermee door willen gaan. We willen samen andere gezinnen helpen die het financieel zwaar hebben. We liepen al snel over van de ideeën. Alleen lopen we wel tegen een logistiek punt aan, hoe gaan we dit allemaal bij de gezinnen krijgen? Want als wij samen blijven inzamelen, wat we super graag doen, al deze zakken en pakketten opsturen is best prijzig. Dus mijn vraag aan jullie is, hebben jullie hierin goede ideeën of opties?

Ik hoop het zo dat jullie voor ons een goed idee hebben!!

 

Eten, eten en nog eens eten

Hoe vaak hoor je moeders niet zeggen mijn kind eet slecht, wat kan ik hieraan doen? Wat moet ik nu..ze willen niet eten. En dan voel ik me soms bijna schuldig, als ze naar mij kijken en het aan me vragen. Want mijn kinderen eten goed. Niet gewoon goed,  maar super goed.

Hoe het begon

Het begon met een klein meisje dat Anna heette. Dat elke dag toen ze al baby was wilde eten, eten en nog eens eten. Als ik aan het koken was in de keuken dan hing ze aan mijn benen te gillen net zolang tot dat ze wat kreeg. Het leek soms net een poesje. Nu heb ik wederom een 1 jarige dreumes Pieter, die ook aan mijn benen hangt als ik kook. Soms niet heel handig, want je beweegt tijdens het koken, maar ja dan krijgt hij een rijswafel of een stukje komkommer en dan gilt hij maar even. We gaan immers zo ETEN!

Vanaf het eerst hapje wat ze kregen, alle 3 een banaan met 6 maanden, is deze meteen helemaal opgegaan of dat ze dat al maanden deden. En ook al het eten erna van brocolli tot joghurt of witlof werd opgegeten.

fullsizeoutput_895
Volop blijheid na zijn 1e banaan

Alle 3 hetzelfde

Wat zo leuk is dat ze alle 3 dus gewoon hetzelfde doen. Op de crèche hebben ze alle 3 als baby een voorkeursbehandeling gehad, omdat er anders geen rust was in de groep. Ze kregen als eerste hun melkfles, brood of fruit, anders werd de hele tent bij elkaar gegild. Kleine Emma kroop zelfs de tafel op, om het zelf te gaan halen als het niet snel genoeg ging…Toen Pieter vorig jaar op de crèche in de andere babygroep zat en deze leidsters aan de anderen vroegen wat moeten we ermee doen, was letterlijk het antwoord zijn zussen waren ook zo dus geef hem maar als eerste te eten…

Ook zijn ze alle 3 toen ze 1 jaar waren in de tas op vakantie gedoken, waarin de koekjes zitten. Een rits opmaken is niet heel makkelijk als je 1 bent, maar ze hadden het helaas al snel door…Deze tas hangt aan de kinderwagen en ja daar moeten de koekjes uitgehaald worden. Omdat er in de kinderwagentas niet alleen koekjes zitten op vakantie, maar ook andere dingen zoals, een portemonnee die we nodig hebben, was er altijd veel boosheid en gegil als we iets anders pakten dan een koekje.

IMG_0911
Emme pakt even stiekem een koekje uit de tas denkt ze

 

Geen rare dingen

Echter ze aten niet toen ze klein waren dingen die er niet uitzagen als eten. Het is op 1 hand te tellen dat ze een kattenbrok of een slak in hun mond hebben gestopt. Ze stopten bijna niks in hun mond toen ze klein waren, alleen eten. Heel apart.

Wat ik soms lastig vind

Wat ik soms lastig vind is dat als we op verjaardagen zijn of ergens met andere mensen deze mijn kinderen blijven voeren. Toen mijn meiden klein waren of nu bij Pieter, omdat ze het anders zielig vinden en nee ik vind dat niet. Ze mogen gewoon 1 ding soms 2, maar niet meer. Andere denken dan ach toe geef nog wat of ze geven het zelf. Ik vind dat best lastig om steeds nee te blijven zeggen, ben ik dan zo’n zeur van een moeder… Ze hoeven van mij niet continue allemaal lekkers en straks is er lunch of ander eten en dat eten ze ook op. Maar misschien is dit wel een luxeprobleem en ik ga ook zeker niet klagen:).

Je kunt de kippen langs sturen

Het allermooiste vind ik dat het ook zo duidelijk is dat ze hebben gegeten. Het ligt naast hun bord, op de grond, in hun haar en overal op het gezicht. De kippen kunnen bij ons ook altijd goed mee-eten zeggen we dan.Waar andere netjes kunnen eten kunnen ze dat, ook als ze ouder worden, bij mij nog steeds niet. Maar ach ze genieten er enorm van en het levert zulke leuke foto’s op!

IMG_0862

Van wie ze het hebben is eigenlijk heel duidelijk, mijn man kan ook eten als een dijker en lust alles en dat knoeien en onder het eten zitten….ahum dat hebben ze van mij. Ach ze moeten ook iets van hun moeder hebben toch.

 

Hair Trouble

Elke morgen is het raak, naast kleren die nooit goed zijn, al zijn ze de avond er voor zorgvuldig uitgekozen, is het doen van de haren een kleine ramp. Ten eerste hebben we klitten, met name bij Emma, die heeft krullen, maar doordat haar langer wordt zakken ze eruit. Echter het klit behoorlijk en mevrouw wil geen vlecht in s’nachts dus ja dan moet dat eruit gekamd worden. Bij Anna is dat gelukkig minder.

Hoe wil je je haar?

Dat is al een vraag die discussie oproept.  Als eerste doe ik Anna altijd, dit zit meestal snel aan tafel (ik doe het haar tijdens het eten, is lekker efficiënt). Of ze weet precies wat ze wil of het is mam kies jij maar, goed dan doe ik een knot. Als dit er bijna in zit wordt het neeeeee ik wil toch een vlecht. Meestal verander ik het dan, maar niet altijd. Soms zijn we gewoon laat en er moet ook gegeten worden. Dit ontlaat dan in een flinke woede partij, niet dat ik het alsnog ga doen. Ik leer ze ook eens gekozen blijft gekozen en we moeten door. Bovendien ben ik niet de meeste handige moeder met haren doen en invlechten, zo mooi, kan ik na 6 jaar nog steeds niet…

Vervolgens is Emma aan de beurt en die wil bijna altijd wat Anna in haar haar heeft. Hierop reageert Anna meteen, want ze wil niet dat haar zusje ALTIJD hetzelfde als zij in haar heeft. Nou volgens mij is dat onderhand op 1 hand te tellen, want Emma die draait gelukkig snel bij dat ze toch wat anders wil. Soms willen ze wel hetzelfde, dan hebben ze in de ochtend even voor-overleg gehad.

fullsizeoutput_6d1

De accessoires

Als het haar gedaan is moeten er natuurlijk ook speldjes in, nadat het elastiek al is uitgekozen. Ook dit kan een gevecht over een weer zijn, haha klinkt gezellig he! Om vervolgens een diadeem in te doen, die vlak voor school er weer uitmoet, omdat het dan toch speldjes moeten zijn…Ik kan je horen denken, dan doen ze dat toch lekker zelf. Tsja dat lukt me dan niet, omdat het dan zo raar zit met speldjes midden op het haar, speldjes er weer uit want het zat niet goed….plukken haar los, dat ik dat zelf doe. Ik weet het, ik wil het te perfect, maar ja het oog wil ook wat:). Als dat gedaan is dan moet het ook nog even in de spiegel bekeken worden. Van wie ze dat hebben weet ik echt niet. Ik knal elke morgen er even snel een knot in en klaar is kees.

Toch een grote glimlach

Vanmorgen was weer een mooi voorbeeld, ik deed hele leuke knotten in haar haar, al zeg ik het zelf. Vervolgens vond Anna het zo LELIJK ,dit kon echt niet, het moet er NU uit. Hier was geen tijd meer voor, dus ze ging ermee naar school. Als ik haar op haal tussen de middag voor een broodje, loopt de buurvrouw voorbij en die zegt spontaan: Anna wat zit je haar leuk!! Anna helemaal glunderen, vervolgens zegt Anna: mijn vriendinnetje op school vond het ook zo leuk mam. Ik heb haar gezegd dat ze maar snel moet komen spelen, dan kan jij het ook in haar haar doen. Want mijn Mama weet heel goed hoe ik er leuk uit kan zien. Dan rollen de ogen echt uit mijn hoofd, maar ik krijg er ook een grote glimlach van.

 

En wat super tof is vandaag hebben we de haarbanden binnen gekregen van @birgit.poldermuts. Hierop was de reactie, morgen doen we ons haar hetzelfde, want deze banden vinden we zo cool, ze hebben allebei een roze en zwarte panter! Misschien helpt ons dat snel door deze fase heen, want ik krijg er straks grijze haren van…..

fullsizeoutput_710

Het begin is er

Het begin is er…dat houdt in ik heb mijn blog opgestart en ik heb het de eerste regels op papier voor mijn ondernemingsplan. Ik ga een bedrijf starten voor droombaancoaching. Zoveel zin in en tegelijk zo spannend! Maar het roer moest om en deze combinatie is voor mij stukken beter.

Ik hoor zoveel mensen nu al om me heen, hee ga je voor je jezelf beginnen. Eindelijk he, dit past zo bij jou. Het was er wachten op. Poef dat is super leuk om te horen, maar hoppa dan leg ik mezelf ook meteen druk op. En dat laatste, dat ga ik minder doen. Niet alles hoeft meteen vandaag af en dan ook nog perfect te zijn. Bovendien breng ik nu ook meer tijd thuis door met mijn kinderen, zo waardevol. Ja ik weet het een cliché, maar ik moest daar wel even achterkomen. Was altijd zo streng voor mezelf en werkte keihard, was super blij met de kinderen, maar bakken te kort energie.

En dan het mooie, als ik ergens van droom of iets heel graag wil (nee geen materiele dingen) dan vind ik altijd veel klavertjes vier. Het is echt zo, klinkt bizar maar dan kom ik ze overal tegen. Het geeft me dan zo’n warm gevoel van binnen en tevens dat mijn intuïtie klopt, dus ik ga door met de weg die ik nu ben ingeslagen. Want deze zomer heb ik er weer zo’n 30 gevonden.fullsizeoutput_ff