De donkere dagen voor Kerst

De dagen zijn korter, het is buiten snel donker en de bomen zijn kaal. Het begint echt een beetje winter te worden. Het weer gaat van koud naar wat warmer, maar overwegend toch een stuk kouder. De lichtjes komen er weer aan en de Sint is net weg, de donkere dagen voor Kerst komen eraan.

Het wordt echt de tijd van binnen zijn, spelletjes spelen en je huis nog gezelliger maken. Ik hou van deze dagen, temeer omdat ze me zo’n warm gevoel geven. Ik denk terug aan vroeger hoe ik dit alles beleefde als klein meisje. De spanning dat het zo snel donker buiten was, de drukte in de winkels  die zo mooi versierd waren en de gezelligheid en warmte bij ons thuis.

Mijn ouders die het huis versierden, altijd met de papieren kerstklokken boven de ingang van de keuken, de mobiele met het kerststalletje boven de kachel, zodat hij door de warmte ging ronddraaien. Nee, wij hadden geen verwarming, was ook best koud boven dan als we naar bed moesten…..soms met ijsbloemen op de ramen:). De mooie knutsels van ons die bewaard werden en voor het raam achter in de kamer werden gehangen. De kerstkaarten die geschreven worden. Het kerstelletje welke met veel zorg neerzetten welke we geërfd hadden van een oud tante en natuurlijk de engeltjes.

fullsizeoutput_136d

De kerstboom moest ook grote lichtjes hebben en niet van die kleine hippe dingetjes vond mijn vader. De kerstboom die pas het laatste weekend voor kerst gehaald werd. Dit was een traditie uit het gezin van mijn vader. Alhoewel ze hadden gewoon het geld niet om deze boom eerder te halen, dus werd hij pas de dag voor kerst gehaald. Maar juist dat maakt het zo bijzonder, het gaat niet om de boom, maar om de gedachte dat je samen bent het gezellig en mooi maakt thuis.

Mijn moeder las dan elke avond het boekje Oh Denneboom van Jacques Vriend voor, aan mijn broertje en mij. Op de dag voor kerst samen met mijn vader en later toen ik groter was de bestelling ophalen bij de slager en de bakker. De heerlijke tulband, wie krijgt het grootste stukje, de chocolaatjes van hulstblaadjes en de schuimkransen….

En dan werd het 1e kerstdag, het feest kan echt beginnen. Nou NOT mijn broertje en ik maakten standaard elke eerste kerstochtend elkaar af, vlak na het kerstontbijt. We maakten ruzies die ontploften en mijn ouders ook van ons. Ieder jaar weer…hoe het kwam…. ik denk alle spanning die we hadden van dit alles eruit moest. Het ging vaak om helemaal niks en ik kan de redenen ook echt niet meer bedenken. Maar we waren woest op elkaar, haha.

De ruzie leek ook wel een soort traditie:) en het gebeurde gewoon elk jaar weer. Ik begrijp nu zo goed, hoe dat niet leuk was voor mijn ouders. Die altijd rustig bleven, maar op een gegeven moment er ook echt KLAAR mee waren. Als de lucht eenmaal geklaard was tussen ons, dan was het klaar ook en hadden we heerlijke dagen. We speelden heel veel spelletjes, Memorie, Doolhofje, Reis om de wereld in 80 dagen en later toen we groter waren Risk, Kolonisten van Catan en heel veel kaart spelletjes. We waren allemaal heel fanatiek, behalve mijn moeder. Die zorgde voor als het lekker erbij.

De kerstdagen waarin we altijd standaard 1 dag gingen gourmetten, omdat wij dat zo leuk vonden met de hele familie. Heerlijk!!

En nu, nu heb ik zelf kinderen en probeer ik de tradities over te nemen. De vaste plekjes waar we dingen ophangen, ik lees ze ook voor uit mijn oude boekje en we halen de kerstboom laat in huis. We schrijven samen alle kerstkaarten, de meiden voor hun vriendinnen en ik voor de rest. Ik probeer ook de kaarten waar het kan persoonlijk te maken, en niet hoppa zo even een bulk op de post te doen. Het is juist zo’n mooi moment om iemand iets waardevols te schrijven. De lichtjes in de boom, ja van die grote die mijn ouders hebben kan ik helaas niet meer vinden,  maar soms mogen we een paar lenen. Het kerstalletje wat we neerzetten en waar de meisjes allerlei vragen over stellen en heel graag het verhaal van het kindje Jezus willen horen.

De spelletje die we nu meer en meer met ze kunnen spelen omdat ze groter worden. Alleen is mama hier wel mega fanatiek en papa ook, dus het is altijd een mooie strijd. Maar des te trotser ze zijn als ze iets winnen en hoe ze elkaar soms aanmoedigen of juist boos worden, echte zussen. Want ook hier ja is er ruzie op 1e kerstdag, maar ik weet gewoon daar kunnen ze niks aan doen, laat het er maar even uitkomen en op een gegeven moment ben ik er ook echt KLAAR mee! Fijne voorbereiding allemaal!!

fullsizeoutput_136e

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s